مثلاً «نامههای کمالالملک»، «مونا برزویی»، «بخارا» یا «هوش مصنوعی»
قسمت ۲ · هزینهٔ واقعی هر غذا · ویدئوی داینر نیما
قسمت قبل فقط مواد اولیه رو حساب کردیم. ولی سؤال خیلی‌هاتون توی کامنت‌ها این بود: پس اجاره و حقوق و قبض چی؟ جوابش سرباره، یعنی سهم هر سفارش از هزینه‌های ثابتِ ماه.
روش ساده‌ش سه قدمه. قدم اول: همه‌ی هزینه‌های ثابت ماه رو، جز مواد اولیه، جمع کن: اجاره، حقوق پرسنل، برق و گاز و آب، اینترنت، بسته‌بندی و استهلاک تجهیزات. قدم دوم: تعداد کل سفارش‌های ماه رو حساب کن. قدم سوم: اولی رو تقسیم بر دومی کن.
مثال: اگه هزینه‌های ثابتت ماهی ۱۸۰ میلیون تومن باشه و روزی ۶۰ سفارش بزنی، یعنی ماهی ۱٬۸۰۰ سفارش، هر سفارش ۱۰۰ هزار تومن سربار رو دوشش داره.
پیتزایی که ۵۰۰ هزار تومن مواد اولیه داره و ۱٬۱۵۰٬۰۰۰ تومن فروخته می‌شه، به‌ظاهر ۶۵۰ هزار تومن سود داره. با ۱۰۰ هزار تومن سربار، هزینه‌ی واقعی‌ش ۶۰۰ هزار تومن می‌شه و سود واقعی ۵۵۰ هزار تومنه.
این ساده‌ترین روشه که سربار رو مساوی بین همه‌ی سفارش‌ها پخش می‌کنه؛ دقیق‌ترش اینه که غذای پرزحمت‌تر سهم بیشتری برداره. ولی برای شروع، همین تقسیم ساده خیلی بهتر از اینه که اصلاً حسابش نکنی.
سربار هر سفارش = هزینه‌های ثابت ماه ÷ تعداد سفارش‌ها
۱۸۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ÷ ۱٬۸۰۰ = ۱۰۰٬۰۰۰ تومن
هزینهٔ واقعی هر غذا = مواد اولیه + سربار
امشب هزینه‌های ثابت ماهت رو تقسیم بر تعداد سفارش‌هات کن و اون عدد رو بذار رو هزینه‌ی مواد اولیه‌ی هر غذا. احتمالاً می‌بینی بعضی غذاها اون‌قدری که فکر می‌کردی سود نمی‌دن.
این نکته از اینستاگرام داینر نیماست. برای نکته‌های روزانهٔ رستوران‌داری، قیمت‌گذاری و مهندسی منو، داینر نیما را در اینستاگرام دنبال کنید (@nimasdiner).
