مثلاً «نامههای کمالالملک»، «مونا برزویی»، «بخارا» یا «هوش مصنوعی»
کنگره و دوراهی ترجیح و مشارکت
در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره ایالات متحده، داده‌های نظرسنجی حاکی از پایین بودن سطح رضایت از عملکرد دونالد ترامپ، پیشتاز بودن دموکرات‌ها در ترجیح حزبی ملی و نارضایتی اقتصادی حتی در میان پایگاه جمهوری‌خواهان است؛ با این حال، سرنوشت تغییر اکثریت کنگره به میزان مشارکت و رقابت‌های محلی بستگی دارد.
در آستانه برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا، نظرسنجی‌های تازه تصویری پیچیده و چالش‌برانگیز از جایگاه سیاسی دولت و حزب جمهوری‌خواه ترسیم می‌کنند. بر اساس پیمایش مشترک رویترز و ایپسوس که میان روزهای ۳۰ سپتامبر تا ۵ اکتبر انجام شده است، میزان رضایت عمومی از عملکرد رئیس‌جمهور آمریکا روی عدد ۳۲ درصد باقی مانده که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده برای وی در دوره‌های ریاست‌جمهوری‌اش به شمار می‌رود. همزمان، داده‌های رصدخانه انتخاباتی ان‌بی‌سی نیوز میانگین رضایت از عملکرد او را ۳۹ درصد و نارضایتی عمومی را ۵۹ درصد نشان می‌دهند که حاکی از خالص رضایت منفی ۲۰ واحد درصدی است.
در شاخص ترجیح حزبی ملی میان رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، دموکرات‌ها توانسته‌اند با کسب ۴۴ درصد در برابر ۳۷ درصد آرا از جمهوری‌خواهان پیشی بگیرند. این فاصله هفت‌واحدی در میان رأی‌دهندگان مستقل به شکل چشمگیرتری به سود دموکرات‌ها دیده می‌شود، به‌طوری که ۳۷ درصد مستقل‌ها به دموکرات‌ها و ۲۱ درصد به جمهوری‌خواهان تمایل نشان داده‌اند. با این وجود، گروه بزرگی معادل ۲۸ درصد از رأی‌دهندگان مستقل هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌اند و این امر هم برای دموکرات‌ها و هم برای حزب حاکم یک عامل تعیین‌کننده به شمار می‌رود.
یکی از هشدار جدی‌تر برای جمهوری‌خواهان، بروز نشانه‌های بارز نارضایتی اقتصادی در درون پایگاه حامیان این حزب است. داده‌های رسمی ایپسوس نشان می‌دهد که رضایت حامیان جمهوری‌خواه از عملکرد کلی ترامپ از ژانویه تا اواسط سپتامبر از ۸۶ درصد به ۷۳ درصد کاهش یافته است. در همین بازه زمانی، رضایت از مدیریت اقتصادی از ۸۰ درصد به ۵۶ درصد و رضایت از نحوه مدیریت هزینه زندگی از ۷۰ درصد به ۴۴ درصد سقوط کرده است. این داده‌ها نشان می‌دهد که وفاداری سیاسی لزوماً با رضایت معیشتی همسو نیست و هزینه زندگی به مهم‌ترین دغدغه انتخاباتی شهروندان تبدیل شده است.
ابعاد دیگری از فضای انتخاباتی در پیمایش ان‌پی‌آر، پی‌بی‌اس و ماریست نمایان شده است؛ جایی که ۴۵ درصد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده اعلام کرده‌اند رأی خود در انتخابات کنگره را عمدتاً علیه ترامپ به صندوق خواهند انداخت، در حالی که تنها ۲۴ درصد آن را رأی به سود او توصیف کرده‌اند. برای ۳۰ درصد باقی‌مانده نیز شخص رئیس‌جمهور عامل تعیین‌کننده‌ای در تصمیم‌گیری نبوده است. این نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که رقابت کنگره بیش از پیش به یک همه‌پرسی درباره عملکرد و محبوبیت رئیس‌جمهور بدل شده است.
در میان گروه‌های جمعیتی خاص، رأی‌دهندگان لاتین‌تبار و سالمندان الگوهای متفاوتی بروز داده‌اند. میزان رضایت لاتین‌تبارها از ترامپ ۲۴ درصد گزارش شده و در ترجیح حزبی کنگره نیز ۵۲ درصد این گروه دموکرات‌ها و ۲۶ درصد جمهوری‌خواهان را ترجیح داده‌اند. در گروه سنی ۵۰ سال و بالاتر نیز برتری سنتی جمهوری‌خواهان به شدت کاهش یافته و به دو واحد درصد رسیده است، در حالی که در میان افراد زیر ۵۰ سال، دموکرات‌ها با اختلاف ۱۸ واحد درصدی جلوتر هستند.
بررسی تحلیل‌های درون‌حزبی و ایالتی حاکی از آن است که در برخی رقابت‌های سنا، بخشی از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده یا متمایل به جمهوری‌خواه تمایل به حمایت از نامزدهای دموکرات نشان داده‌اند. این پدیده به‌ویژه در میان جمهوری‌خواهان منتقد جریان حاکم برجسته‌تر است، هرچند تحلیلگران تأکید می‌کنند که این آرا لزوماً به معنای ریزش سراسری نیست و به شدت تحت تأثیر شخصیت نامزدها و ویژگی‌های محلی هر ایالت قرار دارد.
برای تغییر موازنه‌های قدرت در کنگره، داده‌های ان‌بی‌سی نشان می‌دهد که دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری مجلس نمایندگان به افزایش خالص سه کرسی و برای کنترل سنا به افزایش خالص چهار کرسی نیاز دارند. با توجه به اینکه برتری ملی حزبی به‌طور مستقیم به کرسی‌های پارلمانی تبدیل نمی‌شود، عواملی نظیر توزیع جغرافیایی آرا، نحوه مرزبندی حوزه‌های انتخابیه، کیفیت نامزدها و میزان مشارکت نهایی رأی‌دهندگان در روز سوم نوامبر تعیین‌کننده اصلی نتیجه نهایی خواهد بود.
